راه رستگاری
تولي و تبري
نهمین و دهمین فرع از فروع دین اسلام، تولی و تبری است. معنای تولی دوست داشتن خداوند و پیامبر او و اهلبیت پیامبر(ص) است. و تبری دوشمن داشتن دشمنان آنهاست.
خدواند بزرگ به پیامبرش می فرماید که به مسلمانان بگو : من در مقابل زحمت های که کشیده ام از شما هیچ پاداشی نمی خواهم مگر مودت و دوستی خاندانم. ِ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى« اين همان چيزي است كه خداوند بندگانش را كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند به آن نويد ميدهد بگو : " من هيچ پاداشي از شما بر رسالتم درخواست نميكنم جز دوست داشتن نزديكانم(= اهل بيتم)
امام صادق علیه السلام می فرماید: وَ لِكُلِّ شَيْءٍ أَسَاسٌ وَ أَسَاسُ الْإِسْلَامِ حُبُّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ. « هرچیزی اساسی دارد و اساس اسلام محبت ما اهلبیت است.» در باره محبت نسبت به خاندان و ذریه پیامبراکرم (ص) روایات زیادی وارد شده است. از مجموع آنها به دست می آید که دوستی اهلبیت پیامبر(ص) مهمتر از یک مسأله عاطفی است، و اسلام به آن اهمیت فوق العاده داده است. بلکه تولی و مودت بخشی از عقاید و جزئی از دین شمرده شده است. انیجاست که دقت بیشتری لازم است.
فواید محبت اهلبیت(ع)
خداوند در قرآن کریم از زبان رسولش می فرماید: قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهيدٌ.« بگو : " هر اجر و پاداشي از شما خاستهام براي خود شماست ، اجر من تنها بر خداوند است»
آنچه خواستم برای خود شماست. یعنی دوستی اهلبیتم برای من هیچ فایده ندارد. بلکه برای شما و برای سعادت دنیا و آخرت شما مفید است. زیرا دوستی اهلبیت (ع) راهی برای هدایت مرداست. محبت به آنها راه رسیدن به خداوند بزرگ است. زیرا در آیه دیگر می فرماید: قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلاَّ مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبيلاً. « بگو : من در برابر آن ( ابلاغ آيين خدا ) هيچ گونه پاداشي از شما نميطلبم ، مگر كسي كه بخواهد راهي بسوي پروردگارش برگزيند ( اين پاداش من است .)
نتیجه محبت
از فواید دیگرمحبت به اهلبیت علیهم السلام این است که این دوستی به دنبال خود پیروی می آورد. پس اگر پیامبر(ص) و اهلبیتش را دوست بداریم از آنها پیروی کرده به درجات بالای از سعادت در دنیا و آخرت می رسیم.
تبری یعنی مؤمنین از دشمنان خدا و پیامبرش بیزار باشند. در نتیجه از کافران و منحرفان بیزار می شود. انسانی که خود را دوست خداوند می داند با دشمنان او سر وکار ندارد، از آنها پیروی نمی کند، ومانند آنها نمی شود. این مسأله یک امر فطری است. حضرت امیر المؤمنین (ع) می فرماید: ُ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ يَجْعَلْ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ فَيُحِبَّ بِأَحَدِهِمَا وَ يُبْغِضَ بِالْآخَرِ . خداوند در سینه انسان دو قلب قرار نداده که با یکی عده را دوست بدارد و با قلب دیگرش دشمنان آنها را دوست بدارد.پس لازمه دوستی با پیامبر(ص) و اهلبیتش، دشمنی با دشمنان آنهاست.
یکی از مصادیق تولی و تبری شرکت کردن در مجالسی است که برای پیامبر(ص) و اهلبیتش برگزار می شود. هم در مجالس عزاداری و هم در مجالس خوشی آنها. زیرا خودشان فرمودند: اخْتَارَ لَنَا شِيعَةً يَنْصُرُونَنَا وَ يَفْرَحُونَ لِفَرَحِنَا وَ يَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا. شیعیان ما در خوشی ما خوشحال و در اندوه ما اندهگین هستند. از نمونه دیگر تولی و تبری متخلق شدن به اخلاق و آداب آنها و دوری از اخلاق و رسم و رسومات دشمنان آنهاست.