راه رستگاری

حج

حج يكى از اركان مهمّ اسلام، و از بزرگترين فرائض دينى و پنجمین فرع از فروع دین است. قرآن مجيد در يك عبارت كوتاه و پرمعنى مى فرمايد: «وَ لِلّه عَلَى النّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ اِلَيْهِ سَبيلاً؛ براى خدا بر مردم است كه حجّ خانه او كنند، آنها كه توانائى رفتن به سوى او دارند» و در ذيل همين آيه مى فرمايد: «وَ مَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّهَ غَنِىٌّ عَنِ الْعالَمينَ؛ و هر كس كفر ورزد (و حج را ترك كند، به خود زيان رسانده)، خداوند از همه جهانيان بى نياز است.
اهمیّت حج
جمله «براى خداست بر مردم...» به ضميمه تعبير به «كفر» در مورد كسانى كه حجّ واجب را ترك مى كنند، اهمّيّت فوق العاده آن را در اسلام كاملاً رشن مى سازد. در حديث ديگرى آمده است: «هر كس حجّ واجب را بدون عذر ترك كند روز قيامت يهودى يا نصرانى محشور مى شود.» حضرت صادق(ع) فرمود تا زمانى كه كعبه برقرار باشد و ايستاده، دين اسلام ايستاده و پايدار است حضرت صادق(ع) فرمود آگاه باشيد اگر مردم حج‏خانه خدا را ترك كنند هرآينه عذاب بر آنها نازل مى‏شود و مهلت داده نخواهند شد.

پاداش حج
براى حج آنچنان پاداشهاى عظيمى در روايات اسلامى وارد شده كه درباره كمتر عملى ديده مى شود. چنانكه در حديثى از امام صادق(عليه السلام) مى خوانيم: «كسانى كه حج و عمره به جا آورند ميهمان خدا هستند، هر چه بخواهند خدا به آنها مى دهد، و هر دعائى كنند به اجابت مى رسد، و اگر درباره كسى شفاعت كنند پذيرفته مى شود... و اگر در اين راه بميرند خداوند تمام گناهان آنها را مى بخشد». و نيز در حديث ديگرى مى خوانيم: «اِنَّ الْحَجَّ المَبْرُورَ لا يَعْدِلُهُ شَىءٌ وَ لا جَزاءَ لَهُ اِلاَّ الجَنَّة؛ حجّ مقبول چيزى با آن برابرى نمى كند و پاداشى جز بهشت ندارد! «وَ اَنَّ الْحاجَّ يَكُونُ كَيَوم وَلَدَتْهُ اُمُّه؛ كسى كه حج به جا آورد از گناه پاك مى شود، همانند روز كه از مادر متولّد شده است». و اين بزرگترين موهبت، و برترين افتخار، و بالاترين پاداش است.

دیدار حاجی
پيامبر خدا ص: هرگاه حج گزار را ديدار كردى، به او سلام بده و با او مصافحه كن و بخواه كه پيش از آن كه وارد خانه‏اش شود، براى تو آمرزش بخواهد، زيرا خود او آمرزيده است. امام على (ع) فرمودند: وقتى برادر دينى‏ات از مكه باز آمد، ميان دو چشمش را و دهانش را كه با آن حجرالاسود را بوسيده است، ببوس؛ حجرالاسودى كه پيامبر خدا ص آن را بوسيده است و نيز چشم او را ببوس، كه با آن‏ خانه خداوند را دیده است، و نیز محل سجده و صورتش را ببوس. و هرگاه خواستید او را تهنیت دهید، بگوید:« قَبِلَ اللَّهُ نُسُكَكَ وَ رَحِمَ سَعْيَكَ وَ أَخْلَفَ عَلَيْكَ نَفَقَتَكَ وَ لَا جَعَلَهُ آخِرَ عَهْدکََ ِ بِبَيْتِهِ الْحَرَامِ.»

.:بازگشت به لیست:....:بازگشت به صفحه اصلی:.