راه رستگاری

قيامت كبري

آنچه از آيات قرآن در باره قيامت فهميده مي شود اين است كه مقارن برپايي قيامت، انقلاب و دگرگوني بس بزرگي در سراسر جهان واقع مي شود و به فرمان خدا تمامي موجودات زنده اين جهان مي ميرند ( نفخة اوّل ). در اين ميان در سراسر آسمان و زمين نيز تحول عظيم واقع مي شود. با زلزله ي هولناك، زمين و كوه ها خرد و متلاشي مي شوند و بناي آسمان سست شده و درهم مي شكافد و واقعه ي بزرگ به وقوع مي پيوندد
در اين هنگام، آفتاب درهم پيچيده مي شود و ستارگان فرو مي ريزند. كوه ها چون پشم زده شده متلاشي مي گردند و مانند ذرات گرد در هوا پراكنده مي شوند. (إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا (5)وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا (6)فَكَانَتْ هَبَاءً مُّنبَثًّا
يَومَ تَرَونَها تَذهَلُ كُلُّ مُرضِعَةٍ عَمَّا اِرضَعَت وَ تَضَعُ كُلُّ ذَاتُ حَملٍ حَملَهَا وَ تَرَي النَّاسَ سُكـري وَ مَا هُم بِسُكـري وَ لـكِنَّ عَذابَ اللهِ شَدِيدٌ. ( اي مردم از خداي خود بترسيد كه زلزله روز قيامت بسيار حادثه بزرگ و واقعه سختي خواهد بود. چون هنگامه ي آنروز بزرگ را مشاهده كنيد، هر زن شيرده طفل خود را از هول فراموش كند و هر آبستن بار خويش را بيفكند. مردم را از هيبت آنروز بي خود و مست بنگري در حالي كه مست نيستند و لكن عذاب خدا سخت است.)
سپس بار ديگر فرمان خدا صادر مي گردد و تمامي مردمان به قدرت خدا از دل ذرات خاك خارج مي شوند و در عرصه ي محشر نظاره گر واقعه اي بس عظيم و پر هيبت مي شوند.( نفخة دوّم)

نفخ صور
این عالم با یک نفخ صور به پایان می رسد و با نفخ صور دیگر، عالم بعد آغاز می گردد. وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَن شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ ( و در صور دميده مي شود ، و تمام كساني كه در آسمانها و زمين هستند مي ميرند مگر كساني كه خدا بخواهد ، سپس بار ديگر در صور دميده مي شود ، ناگهان همگي بپا مي خيزند ، و در انتظار (حساب و جزا) هستند.) از اين آيه به خوبي استفاده مي شود كه در پايان جهان و آغاز رستاخيز دو حادثه ناگهاني رخ مي دهد : در حادثه اول همه موجودات زنده فورا مي ميرند ، و در حادثه دوم كه با فاصله اي صورت مي گيرد همه انسانها ناگهان زنده مي شوند ، و بپا مي خيزند و در انتظار حسابند . قرآن مجيد از اين دو حادثه به عنوان " نفخ صور " تعبير كرده است كه تعبير كنا‏ي زيبا‏ي است از حوادث ناگهاني و همزمان ، زيرا " نفخ " به معني دميدن و " صور " به معني " شيپور " يا شاخ ميان تهي است كه معمولا براي حركت قافله يا لشكر، يا براي توقف آنها به صدا در مي آوردند. اين تعبير ضمنا بيانگر سهولت امر است و نشان مي دهد كه خداوند بزرگ با يك فرمان كه به سادگي دميدن در يك شيپور است اهل آسمان و زمين را مي ميراند و با يك فرمان كه آنهم شبيه به " شيپور رحيل و حركت " است همه را زنده مي كند .

در قرآن مجيد از حادثه پايان جهان و آغاز جهان ديگر تعبيرات مختلفي آمده است. در آيات متعددي (متجاوز از ده مورد) سخن از " نفخ صور " به ميان آمده . در يك مورد تعبير به " نقر در ناقور " شده كه آن نيز به معني دميدن در شيپور يا شبيه آن است " فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ فَذَلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ . و در بعضي از موارد تعبير به " قارعة " به معني كوبنده شديد ديده مي شود . و بالاخره در بعضي ديگر تعبير به " صيحه " آمده است كه آن به معني صداي عظيم است ، مانند آيه ‌49 سوره يس ( مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ). آيه از صيحه پايان جهان سخن مي گويد كه مردم را غافلگير مي سازد ، و آيه ‌53 سوره يس:( إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ َ) ولي در اين آيه سخن از صيحه رستاخيز است كه همه مردم به دنبال آن زنده مي شوند و در محضر عدل پروردگار حضور مي يابند . از مجموع اين آيات استفاده مي شود كه در پايان جهان صيحه عظيمي اهل آسمانها و زمين را مي ميراند و اين " صيحه مرگ " است. و در آغاز رستاخيز با صيحه و فرياد عظيمي همه زنده مي شوند ، و بپا مي خيزند ، و اين " فرياد حيات و زندگي " است .

«در چنان روزي، انسان زشتكار گويد: كجا مفر و پناهگاهي هست؟ اما هرگز مفري نيست. آن روز جز درگاه خدا هيچ آرامگاهي نيست.» در عرصه محشر، پاكان و ناپاكان از چهره و سيمايشان شناخته مي شوند.

.:بازگشت به لیست:....:بازگشت به صفحه اصلی:.