راه رستگاری

وحي

معارف و آموزه هاي را كه پيامبران از جانب خداوند آورده اند (وحي) مي نامند. وحي به نوعي آگاهي گفته مي شود كه به صورت پنهان و سريع به ديگري منتقل مي شود. اين آگاهي از راه حس درون و بيرون يا عقل به دست نمي آيد؛ بلكه منشأ آن ارتباط با عالم غيب و آفريدگار جهان است. پس دستورات خداوند براي پيامبران وحي ناميده مي شود.
پيامبران آنها را به مردم ابلاغ مي كنند. براي پيامبر اسلام قرآن آيه به آيه وحي شده است. و مردم از اين طريق خواستهاي خداوند را درك كرده به آن عمل مي كنند. پيامبر اسلام حضرت محمد (صلي الله عليه وآله وسلم) حتي يك كلمه هم از خودش حرف نمي زدند, تمام گفته ها و عملكردهاي ايشان برگرفته از وحي بود. خداوند خودش در قرآن كريم مي فرمايد: إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى ( آنچه می گوید چیزی جز وحی که بر او نازل شده نیست.)

عصمت

عصمت يعني معصوم بودن از خطا و گناه. به عبارت روشن تر معصوم كسي است كه هيچ وقت و در هيچ شرايطي گناه و اشتباه از او سر نمي زند. عصمت از طرف خداوند است كه تنها به پيامبران و امامان داده شده است. پيامبران الهي بايد از هر نوع خطا، سهو و گناه مصون باشند تا پيام هاي خداوند را بدون اشتباه به مردم برسانند. در رفتار و كردار هم بايد معصوم باشند. هيچ وقت از پيامبران گناه سر نمي زند، حتي مكروهي را هم مرتكب نمي شوند. عصمت پيامبران در همه زندگي براي اين است كه عمل آنها با گفته هايشان مخالفت نداشته باشد. تمام حرفها و كار هاي پيامبر مورد تأیيد خداوند و از جانب اوست نه از طرف شخص پيامبر. اين مطلب در قرآن كريم آمده است: ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى‏ (2)وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‏ (3)إِنْ هُوَ إِلاَّ وَحْيٌ يُوحى‏ (4) (سوگند به ستاره هنگامی که افول می کند، که هرگز دوست شما [ محمد«ص»] منحرف نشده و مقصد را گم نکرده است، و هرگز از روی هوای نفس سخن نمی گوید، آنچه می گوید چیزی جز وحی که بر او نازل شده نیست.)

معجزه

يكي از راههايي كه مي توان به وسيله آن صدق ادعاي رسالت را اثبات كرد معجزه است. معجزه يعني انجام كاري كه با استفاده از اسباب طبيعي نمي توان آن را انجام داد. با توجه به اينكه صاحب معجزه كاري را انجام مي دهد كه سبب طبيعي ندارد معلوم مي شود سبب و منشأ آن غير طبيعي است. پس اگر كسي توانست معجزه از خود نشان بدهد و ادعاي پيامبري كند، معلوم مي شود كه راست گفته است. مانند اژدها شدن عصاي موسي در مقابل جادوگران و شفا دادن حضرت عيسي(ع) نابينايان مادر زادي را و ساير معجزاتي كه از پيامبران الهي در تاريخ نقل شده است
لازم است فراموش نكنيم كه قدرت پيامبر بر اعجاز و عمل خارق ا لعاده صرفا از جانب خداوند است. بنا بر اين معجزه دليل روشن بر صدق دعوي نبوت و راه اثبات حقانيت مدعي نبوت است. از ميان صد و بيست و چهار هزار پيامبر، پنج نفر از آنها پيامبر اولوالعزم بوده اند؛ يعني شريعت مخصوص داشته اند و صاحب كتاب بوده اند. پيامبران اولوالعزم عبارتند از حضرت نوح (عليه السلام) 2- حضرت ابراهيم (عليه السلام) 3- حضرت موسي (عليه السلام) 4- حضرت عيسي (عليه السلام) 5- حضرت محمد (صلي الله عليه و آله و سلم )

.:بازگشت به لیست:....:بازگشت به صفحه اصلی:.