قرآنی
دیــن
1- فطری بودن دین:
«فاقم و جهک للدین حنیفاً فطرة الله التی فطر الناس علیها لاتبدیل لخلق الله ذلک دین القیّم» (روم/30)
پس روی خود را متوجه آیین خالص پروردگار کن، این فطرتی است که خداوند انسانها را برآن آفریده، دگرگونی در آفرینش الهی نیست، این است آیین استوار .
2- دین پایدار در پرتو عبادت خداوند:
«امر الّا تعبدوا الّا ایّاه ذلک الدّین القیّم» (یوسف/40)
فرمان داده که غیر از او را نپرستید این است آیین پابرجا.
3- پذیرفته شدن دین خالص:
«الّا لله الدّین الخالص» (زمر/3)
آگاه باشیدکه دین خالص از آن خداست.
4- ظهور دین خالص به هنگام اضطرار:
«فاذا رکبوا فی الفلک دعوالله مخلصین له الدین» (عنکبوت/65)
هنگامی که سوار بر کشتی شوند خدا را با اخلاص می خوانند.
5- برپا داشتن دین:
«ان اقیموا الدین ولا تتفرقوا فیه» (شوری/13)
دین را بپادارید و در آن تفرقه ایجاد نکنید.
6- لزوم تفقه در دین:
«...فلو لا نفر من کل فرقة منهم طائفة لیتفقهوا فی الدین...» (توبه/122)
چرا از هر گروهی از آنان طائفه ای کوچ نمی کنند تا در دین و معارف احکام اسلام آگاه یابند.
7- بهترین دین تسلیم شدن در برابر خداوند:
«ومن احسن دیناً ممن اسلم وجهه لله و هو محسن» (نساء/ 125)
دین و آئین چه کسی بهتر است از آن کسی که خود را تسلیم خدا کند و نیکوکار باشد.
8- خطر بازگشت از دین:
«ومن یرتد منکم عن دینه فیمت و هوکافر فاو لئک حبطت اعمالهم» (بقره/127)
کسی که از آئینش برگردد و در حال کفر بمیرد تمام اعمال نیک گذشته او نابود می شود.
9- پیروزی دین اسلام: «هو الذی ارسل رسوله بالهدی و دین الحق لیظهره علی الدین کله و لو کره المشرکون» (توبه/33)