مصاحبه
مصاحبه کتبی پایگاه اطلاع رسانی مؤسسه امام هادی (ع) از طلاب مبلّغ در کشور افغانستان
بسمه تعالی
نام و نام خانوادگی: غلام حسین موحدی دایکندی
تاریخ سفر به افغانستان: 5/1/1381 الی 12/4/1385
تعداد دفعاتی که در افغانستان سفر تبلیغی نموده اید: پانزده بار
محل تبلیغ: هرات،کابل،مزارشریف،قندوز و هزاره جات مدت تبلیغ: هر بار سه ماهه بوده است.
1- جایگاه تشیع را در افغانستان چگونه می بینید؟
بعد از سقوط حکومت طالبان و تشکیل دولت موقت و تدوین قانون اساسی که در آن مذهب شیعه به رسمیت شناخته شد. برای شیعیان یک فرصت طلایی بوجود آمده است و بر شیعیان است که استعداد و شایستگی هایشان را در زمینه های مختلف سیاسی ، اقتصادی ، نظامی ، اجتماعی ، فرهنگی و مذهبی ابراز دارند که هیچ مانعی وجود ندارد از نظر قانون و اگر کدام کسر و کمکاری که به وجود می آید مقصّر خود شیعیان و اختلافات درونی و عدم تجربه آنها باعث و سبب می باشد.
2- فعالیت مذاهب دیگر (مسیحیت، وهابیت، بهائیت و ...) را در افغانستان چگونه ارزیابی می نمایید؟
گرچه به نظر بنده مذاهبی باطله و انحرافی تا هنوز در بین ملت افغان پیروانی برای خود پیدا نتوانسته اند امّا وهّابیت و مسیحیت بدون تأثیر نیست نه به آن حدی تبلیغ و سر و صدا راه انداخته اند. وهّابیت دربین پیروان مذاهب چهارگانه برادران اهل سنّت طرف دارانی پیدا کرده اند ولی در بین پیروان مذهب شیعه هنوز طرف داری ندارد.
3- فعالیت های مبلغان دینی را در افغانستان تا چه اندازه مؤثر می دانید؟
اگر چه تبلیغات مذهبی و دینی از رسانه های عمومی و ملّی بسیار ناچیز است ولی در عین حال و مردم افغانستان به دستورات دینی و آداب و رسوم مذهبی شان پایبندمی باشند و حرفهای مبلّغان واقعی و آشنا به مسایل روز را می پذیرند.
4- چه آسیب هایی فرهنگ دینی را در افغانستان تهدید می کند؟ (چه راه حلی پیشنهاد می نمایید)
فرهنگ دینی و اصیل اسلامی را دو چیز تهدید می کند : 1- هجوم وحشیانه و غول آسای فرهنگ مبتذل بیگانه با تمام وسایل و ابزار آلات پیشرفته روز و با پشتوانۀ اقتصادی قوی برای از بین بردن فرهنگ اسلامی. 2- ضعف مدافعان فرهنگ اسلامی از تمام جهات، و پیشنهاد بنده اینستکه انترنت را باید با انترنت جواب داد، و تلویزیون را با تلویزیون.
5- تحلیل شما از وضعیت فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی افغانستان چیست؟
اما از نظر کارهای فرهنگی به مفهوم عرف امروز افغانستان هشتمین کشور دنیا است بنا بر محاسبۀ رادیویی بی بی سی و امّا از نظر فرهنگ دینی و اسلامی افغانها 5/99% پیرو دین مقدس اسلام است و فرهنگ اصیل اسلامی در بین آنها حاکم است و این فرهنگ دینی مورد هجوم غول آسای فرهنگ مبتذل غرب قرار گرفته است که با ضعف مدافعان این فرهنگ اصیل، آینده اش نگران کننده بنظر می رسد. ولی از نظر اقتصادی خود دولت از اصل و قبل از انقلاب ضعیف بود و الآن اقتصاد افغانستان وابستۀ به کشورهای کمک کننده است یعنی دولت افغانستان استقلال اقتصادی ندارد. وقتیکه خودکشور ضعف اقتصادی داشته باشد وای بحال ملت یعنی دوسوم ملت افغان زیرخط فقر زندگی می کنند.
6- اولویت را در چه نوع کارهای تبلیغی می بینید؟
بنده اولویت را در آموزش و پرورش نسل نوجوان و جوان میدانم که باید از طریق آموزش و پرورشی که معتقد به آموزه های دینی و اسلامی باشد بزرگ شوند و به بار آیند. دوم تبلیغ آموزه های دینی و از طریق مراسم مذهبی به طور فعّال ، مرتّب و دائمی توسط مبلّغان ورزیده و فهمیده و آشنا به روش تبلیغ و وسایل و آلات و اسباب تبلیغی روز از رسانه های عمومی و ملّی و خصوصی اعم از صدا و سیما و منابر و تکایا و .... . سوم تولید و ساخت فیلم های آموزنده مذهبی که دارای پیامهای اصلاحی باشد. و ساخت نوارها و سی دی های آموزنده مذهبی و دینی و ... که جای فیلم ها و سی دی های مبتذل را پر کند و جوانان وقت فراغت شان را با آنها بگذرانند و نیاز به نگاه کردن فیلمهای مبتذل نداشته باشند.
7- وضعیت حوزه های علمیه را در افغانستان چگونه ارزیابی می کنید؟
بسیار غیر مطلوب می بینیم یعنی من صفحات شمال ، کابل و هرات و مناطق مرکزی را از نزدیک رفته از حوزه ها سر زدم و با صاحبان مدرسه و حوزه و مدرسین و طلاب صحبت کرده ام و در بعضی حوزات چندین بار مساعده از طرف برخی مراجع توزیع نموده ام و در مزارشریف یکسال و در کابل چند سال تدریس نموده ام. اکثر صاحبان مدارس و بانیان حوزه ها نظر به جنبۀ اقتصادی و درآمد مادّی این حوزه ها دارد. نه تربیت طلاّب 95% این مدارس و حوزه ها مدرس واقعی ندارند و برنامۀ درسی و آموزشی منظم ندارند و طلبه ها خود سر هر موضوع را که می خواهند شروع می کنند.
8- رسانه ها در حال حاضر در افغانستان چه نقشی ایفا می کنند؟
95% رسانه ها مبلغ فرهنگ مبتذل وبی بند و باری است و 5% رسانه ها به نفع فرهنگ و آداب و رسوم ملّی و مذهبی است بخاطر اینکه اکثر رسانه ها سرشان در آخور کسانی هستند که مروّج فرهنگ بی بندو باری است و بسیار اقلّیت ناچیز مستقل می باشد که به نفع ملّت کار می کنند.
9- وضعیت مساجد، حسینیه ها، کتابخانه ها و مدارس در افغانستان چگونه است؟ (توضیح دهید)
وضعیت مدارس در جواب سؤال شماره هفت توضیح داده شد. و کتابخانه های عمومی بسیار کم است و از شماره انگشتان انسان تجاوز نمی کند ولی با همان کمی شان بسیار مفید و مثمر ثمر واقع شده است و اما وضع مساجد و حسینیه ها شبیه وضع مدارس و حوزه ها می باشد بخاطر اینکه کسانی مساجد و حسینیه ها را صاحب شده اند و بعنوان امام جماعت و گردانندۀ مسجد یا حسینیه ایفای وظیفه می کنند که خود نیاز به تبلیغ و ارشاد دارند. «فاقد ایشئ لایکون معطیا للشئ» و این جور آدمها عده مثل خودشان طرف دار پیدا کرده اند و نمی گذارند که علماء فهمیده و اسلام شناسی در آن محلها تبلیغ نمایند.
10- چه کمبودهایی از نظر کار تبلیغی در افغانستان وجود دارد؟(چه راه حل هایی پیشنهاد می کنید)
کمبودهایی که به چشم می خورد اوّل عدم مرکزیت و مدیریت صحیح برای تبلیغ در افغانستان می باشد. یعنی نه در داخل افغانستان و نه در خارج افغانستان یک مرکزیت وجود ندارد که امور تبلیغات را در افغانستان برنامه ریز دقیق نماید. دوم عدم وجود مبلّغان ورزیده و کامل و آشنا به روش تبلیغ در افغانستان است که اصلاً وجود ندارد و اگر وجود داشته باشد بسیار کم می باشد و برخی کسانیکه به عنوان مبلّغ در افغانستان رفت و آمد می کنند صلاحیت تبلیغ را ندارند.
11- توصیه شما به طلابی که مایل به سفرهای تبلیغی در افغانستان هستند، چیست؟
توصیه بنده به طلّاب عزیز که عازم افغانستان هستند اینستکه شرائط افغانستان را درک کنند و جامعۀ شناسی افغانستان غیر از ایران می باشد و آداب و رسوم آنجا غیر از اینجا می باشد و روش تبلیغ در افغانستان غیر از ایران می باشد و در افغانستان تبلیغ عملی بسیار مؤثر تر است از تبلیغ زبان و روی مسأله وحدت ملّی بسیار توجه داشته باشید.
12- بازتاب فعالیتهای مؤسسه امام هادی(ع)رادرکشورافغانستان ومخصوصاًمحلی که درآن سفرتبلیغی داشتید،چگونه می بینید؟
فعالیت مؤسسه به حدّ امکانات شان بسیار خودب بوده مخصوصاً در ولایت کابل و غزنی و بهسود و شمال مخصوصاً مزارشریف و درّه صوف. و امّا در مناطق مرکزی مثل ولایت غور و بامیان و دایکندی از فعاّلیت مؤسسه چیزی دیده نمی شود.
13- درخواست شماازمتولیان امور دینی (دفاتر آیات عظام و مؤسسات مذهبی) برای توسعه تبلیغات دینی در افغانستان چیست؟
درخواست بنده از مؤسسات مذهبی مخصوصاً از دفاتر آیات عظام اینستکه در قبال هجوم فرهنگ مبتذل غرب بر سرزمین اسلامی افغانستان برای از بین بردن فرهنگ اصیل اسلامی احساس مسئولیت نمایند و اگر امام زمان عجّل الله تعالی فرجه الشریف در بین ما حضور می داشت و سرزمین افغانستان مورد هجوم فرهنگ ضد اسلامی قرار می گرفت آیا همینطور بی تفاوت و نظاره گر قضایا و حوادث که هر روز در افغانستان واقع می شود می بود؟ و خواهش من از علماء و طلّاب جاه رسیده افغانی هم اینستکه در قبال ملّت شان احساس مسئولیت نمایند. بروند افغانستان ولو موقت باشد.
14- سایت اینترنتی مؤسسه امام هادی (ع) برای بررسی و گسترش موضوع تبلیغ در افغانستان اقدام به تحقیق میدانی از مبلغان نموده است. این برنامه را چگونه می بینید.
بسیار خوب کار کرده و برای مؤسسه از خداوند بزرگ توفیق در انجام کارهای مفید و مثبتش را مسئلت دارم و پیشنهاد بنده هم اینستکه این کار را مؤسسه گسترش دهد و نتیجه اش دسته بندی نموده آن دسته که جنبه های مثبت و مفیدی دارد برای مبلّغان که عازم افغانستان می باشد با یک سری دستورات و پیشنهادات و ... از طرف مؤسسه داده شود تا مبلّغان با آگاهی کامل وارد کشور خود شود زیرا تعداد کسانیکه بعنوان مبلغ عازم افغانستان می شود که بیست سال از وضع کشور اطلاع ندارند.
15- شیرین ترین و یا تلخ ترین خاطرۀ خود از این سفر تبلیغی به افغانستان را بازگو نمایید.
تلخ ترین خاطره بنده این که در یک منطقه برچی در یک مسجد بنام محلّه ای دشت بیست هزاری در یک محرم مبلّغ بودم در سال 1375 یک شب اهالی که جمع شدند به من گفتن که یک زن امروز دست چهار طفلش را گرفته در بازار برچی آورده اعلان نمود که مسلمانان پدر این اطفال در جنگ های کابل به شهادت رسیده و من که مادرشان هستم بعنوان سرپرست اینها هرچه اثاث خانه داشتیم فروختیم مصرف نمودیم و مدتی هم دست به گدایی زدیم ولی حالا گدایی هم کارایی ندارد و خوف تلف دارند هر که می خواهد بیایند هر یک از این اطفال را که می خواهند برای خودشان ببرند و از تلف نجات دهند.
16- خلاصه ای از بیوگرافی سفر تبلیغی خود به افغانستان را بنویسید.
بنده نه یک بار بلکه از زمان اشغال افغانستان توسط نیروهای کمونیستی تا الآن 30 الی 35 بار به افغانستان سفر نموده ام. که حدّ اکثر یکسال و حدّ اقل سه ماه طول کشیده بعضی سفرها تحت عنوان جهاد و بعضی سفرها تحت عنوان کارهای فرهنگی و رساندن وسایل فرهنگی و کتاب و غیره و بعضی سفرها تحت عنوان توزیع کمک و مساعدت برای مدارس دینی و بعضی سفرها تحت عنوان تدریس در بعضی مدارس مزارشریف و کابل، و بعضی سفرها تحت عنوان تبلیغ و ارشاد احکام اسلام صورت گرفته که تا حدّی سفرهای خود را موفق و مؤثر می دانم . والسلام.
با تشکر
www.imamhadi.com

