علم امامت
امام هادي (ع) و علم امامت
بدون ترديد جايگاه علمي واطلاع گسترده ائمه هدي (ع) در همه امور اعم از اعتقادي اجتماعي...وتوانمندي آنها را در پاسخگوئي به مسائل مطرح شده . در عصر وزمان خود توسط انديشمندان اديان وصاحبان خرد ودشمنان فرصت طلب در تمام زمينه ها از پايه هاي اساسي امامت ، در تشخيص امام بر گزيده ازسوي خدا ، در جامعه اسلامي شناخته شده بود. لذا ظالمان حق ستيز وعدالت گريز اموي وعباسي در تقابل ورويا روي با انوار هدايت وپيشوايان حق به هر اقدامي كه در تثبيت موقعيت آنان وتضعيف موقعيت امامان شيعه مؤثر بود دست زدند ومع الاسف تا حدودي موفق شدند چهره هاي وابسته و سست عنصري را در لباس عالمان دين وفقيهان مكتب به مسلمانان تحميل كنند ، ولي هيچ گاه نتوانستند در عرصه علم وفرهنگ ودانش بر پيشوايان معصوم پيشي گيرند وآنان را در امواج سئوالات غرض آلوده خود به بم بست كشانند بلكه اين خود بودند كه در مقابل جوابهاي عميق وهمه جانبه آنان سر تعظيم فرودآورده وجز تسليم واعتراف به عجز وناتواني راهي را فرا روي خود نمي ديدند. اصلي ترين ويژگي علم ائمه (عليهم السلام ) لدني وخدا دادي بودن آن است.آنان در هيچ مكتب ونزد هيچ فردي درس نخواندند ، بلكه در پرتو شايستگي ها ولياقتهايي كه داشتند خداوند چشمه سارهاي زلال دانش ومعرفت را در قلب پاكشان به جريان وجوشش انداخت ووجود مباركشان را به فرموده امام هادي (ع) گنجينه هاي علم وجايگاههاي معرفت خويش قرار داد . وامام هادي (ع) خود نيز ميراث دار همين علوم ومعارفي بود كه خداوند آنرا تنها در بين اهل بيت عصمت وطهارت به وديعه نهاده است. امير مؤمنان علي بن ابيطالب در خصوص اين ويژگي اهل بيت مي فرمايد: "نحن شجرة النبوة ومحط الرسالة ومختلف الملائكه ومعادن العلم" . " نهج البلاغة 108" "ما از درخت سر سبز رسالتيم واز جايگاه رسالت ومحل آمد وشد فرشتگان بر خاستيم ، مامعدنهاي دانش وچشمه سارهاي حكمت الهي هستيم. امام هادي (ع ) در بيان نوراني به علم گسترده وچشمه جوشاني كه ريشه درزلال وحي دارد اشاره نموده مي فرمايند: اسم اعظم خدا 73 حرف است ونزد آصف – بن برخيا- تنها يك حرف از آن بود كه خدا را بدان خواند , زمين – حد فاصل بين او و(پادشاه ) سبا – براي او درهم پيچيده شد ، آصف تخت بلقيس را برداشت وآن را نزد سليمان برد , سپس زمين (منبسط) شد (وبه حال اول بازگشت ). تمام اينها در كمتر از يك چشم برهم زدن صورت گرفت ولي نزد ما از اسم اعظم الهي 72حرف است ويك حرف آن نزد خداوند است كه آن را در خزانه علم خود اختصاص داده است .(مناقب ج4 ص406 ، الكافي ج 1 ص230 ) بزرگترين خيانت وجنايت زمامداران باطل وجاهل اموي وعباسي معاصر ائمه (عليهم السلام ) به بشريت به ويژه مسلمانان اين بود كه با مشكلات ومحروميتهاي كه به وجودآوردند , مانع نشروگسترش علوم امامان(عليهم السلام) در جامعه شده ومردم از آن فيض عظيم محروم ساختند. اين محدوديت نسبت به همه پيشوايان معصوم اعمال مي شد , ولي درباره عسكريين – امام دهم ويازدهم عليهما السلام با شدت بيشتر- به گونه اي بخش اعظم دوران امامت امام هادي وتمامي دوران امام عسكري عليهما السلام در“ سامرا“ كه عنوان پادگان نظامي را داشت تحت نظارت دقيق نيروهاي امنيتي دستگاه سپري شد وبراي مردم امكان دسترس به آنان واستفاده از محضرشان وجود نداشت. با همه اين محدوديتها وجوّ خفقان وفشارهاي حاكمان وقت , امام هادي (ع) از هر فرصتي استفاده نموده وبا افاضه شمه اي ازعلوم خدادادي خود به صورت كتبي يا شفاهي يا پيشگوئي از حوادث آينده وخبر دادن از نيّت افراد جامعه بشري را از فروغ دانش خود بهره مند وبدين وسيله انسانها را به شاهراه حق وحقيقت رهنمون مي ساخت كه به مواردي از جهاد علمي وتلاشهاي فكري وفرهنگي امام (ع) در اين مجموعه اشاره مي شود

